تبلیغات
ایده های امروز - سیستم مدیریت آبیاری باغات و زمین های کشاورزی / تاسیسات ساختمان

سیستم مدیریت آبیاری باغات و زمین های کشاورزی / تاسیسات ساختمان

تاریخ:دوشنبه 28 آذر 1390-10:45 ب.ظ

درود

ایده های این پست هر دو مشابه هم ولی با کاربرد های مختلف هستند.

ایده اول: سیستم مدیریت آبیاری باغات و زمین های کشاورزی

حتما با سیستم آبیاری سنتی در ایران آشنا هستید و از میزان هدر رفت آب در سطح کلان آگاهی دارید. دولت هزینه بسیار هنگفتی برای ساخت سد، نگه داری و هزینه های تعمیر سد ها، کانال کشی، تصفیه آب و غیره متحمل میشه تا محصولی در سطح یک هکتار بارور بشه. حال فرض کنید هنگام آبیاری چقدر آب به خاطر استفاده نکردن از روش های جدید به هدر می ره. معمولا روش آبیاری سنتی به این صورت هست که کانالهایی رو به عمق 15 الی 25 سانتی متر حفر می کنند درخت ها و یا اون محصول زراعتی رو در کنار این کانال ها کاشته و یا می کارند. معمولا بخش هایی که به منبع آب یا چشمه نزدیک تر هستند آب بیشتری رو مصرف می کنند و زمان زیاد و مقدار زیادی از آب باید صرف بشه تا مثلا قسمت های انتهایی سیراب بشن. حالا بماند که اگر در فصل تابستان باشد درخت هایی که در سایه نیستند آب بیشتری رو مصرف می کنند و ...
ایده به این صورت پیاده می شه که یک لوله که آب در اون جریان داره در کل زمین یا باغ کشیده میشه که در این لوله مثلا هر 2 متر 2 متر  دریچه هایی تعبیه شده. به فاصله دو متر در زیر یا کنار درخت های سنسورهای رطوبتی (یا هر سنسوری که تشخیص داده بشه) قرار داده میشه و در سیستم مرکزی این سنسور ها نشان داده میشه. مدیر با استفاده از گزارشاتی که نرم افزار به اون میده تشخیص می ده که در حال حاضر کدام مناطق نیاز به چه مقدار آب دارند. در نتیجه فرمان باز شدن دریچه مورد نظر رو صادر می کنه و اون ناحیه آبیاری میشه. حتی اگر این دریچه ها یا شیر فلکه ها به صورت هوشمند تهیه بشه می شه مقدار باز شدن اونها رو هم مشخص کرد. مثلا دریچه A به مقدار 30 درجه باز بشه. این سیستم می تونه به قدری پیشرفته تر ساخته بشه که حتی نیازی به دخالت کاربر یا مدیر جهت کنترل سیستم وجود نداشته باشه.

ایده دوم: سیستم مدیریت تاسیسات ساختمان

حتما شما هم با این صحنه برخورد داشتید که مثلا شب هنگام زمانی که هیچ کارمندی در سر کار خودش حاضر نیست از کنار یک ساختمان بزرگ دولتی عبور کنید و ببینید که چراغ های اون روشن هست. و یا در فصل زمستان کارمند و یا مسئول کنترل کننده تاسیسات ساختمان فراموش می کنه که شوفاژ یا فن کوئل اتاق رو خاموش کنه و این سیستم گرمایشی احتمالا تا پایان وقت اداری فردا روشن خواهد ماند. اگر سیستمی داشته باشیم که بوسیله سنسور ها بتونه چراغ های روشن ساختمان - در ساعاتی که هیچ استفاده ای از اون مکان ها نمیشه - رو در یک نرم افزار یا کنترل پنل به مدیر تاسیسات نشون بده کار بسیار ساده ای در پیش خواهد بود: با زدن یک دکمه یا صادر کردن دستور خاموش کردن در نرم افزار به راحتی چراغ مورد نظر خاموش خواهد شد. در حالی که در روش سنتی باید تک تک اتاق ها بازرسی بشه و تک تک کلید های برق خاموش بشه.
و یا برای کنترل کردن شوفاژ ها، مدیر تاسیسات می تونه بوسیله نرم افزار میزان حرارت اتاق رو کم و یا افزایش بده. مثلا در ساعات بیکاری و یا تعطیلی درجه حرارت شوفاژ ها رو کم کنه یا به طور کل خاموش کنه. این سیستم می تونه به قدری توسعه پیدا کنه که در اون هوش مصنوعی هم دخالت داده بشه. مثلا توسط سنسور دماسنج میزان درجه شوفاژ تنظیم بشه. و یا در سیستم تعریف بشه که اتاق های x تا y در ساعات m تا n درجه شوفاژ اونها به مقدار معینی تنظیم بشه.

ادب تاجی ست از نور الهی          بنه بر سر برو هر جا که خواهی

لبخند بزنید